วันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555

23.วิเชียร แสนมหายักษ์ ผมมันแค่รายย่อย



              น..วิเชียร  แสนมหายักษ์  อายุ 42 ปี  หมายเลขประจำตัว 992/41  คดีนำยาเสพติดให้โทษฯเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย  ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ  ..2522  มาตรา 15 วรรค 2, 65 วรรค 2, 66 วรรค 2  ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90  หมายเลขคดีดำที่ 7417/40  หมายเลขคดีแดงที่ 7691/41  ศาลจังหวัดเชียงราย  เหตุเกิดพื้นที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอแม่สาย  จังหวัดเชียงราย

              วันที่ 13 กันยายน พ..2540  เวลา 16.30 .  บริเวณจุดตรวจใกล้สะพานพรมแดนไทย  ตำบลแม่สาย  อำเภอแม่สาย  จังหวัดเชียงราย  ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสภ..แม่สาย  และเจ้าหน้าที่สำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด  ได้ทำการตั้งด่านตรวจค้นรถยนต์ที่ผ่านเข้าออกจากประเทศเพื่อนบ้าน  พบรถกระบะหมายเลขทะเบียน พ-6271 จันทบุรี  ขับข้ามพรมแดนเข้ามาจากประเทศพม่า  จึงได้เรียกให้หยุดเพื่อทำการตรวจค้น

              ภายในรถคันดังกล่าวเจ้าหน้าที่พบผู้ขับขี่ทราบชื่อในภายหลังว่านายวิเชียร  แสนมหายักษ์  ขับมาลำพังเพียงคนเดียว  ก่อนทำการตรวจค้นเจ้าหน้าที่ตำรวจได้แสดงความบริสุทธิ์ให้นายวิเชียรดูจนเป็นที่พอใจแล้ว  จึงได้ทำการตรวจค้นภายในรถกระบะอย่างละเอียด  เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเคาะที่ฝากระโปรงปิดท้ายรถ  มีเสียงทึบเหมือนมีอะไรซุกซ่อนอยู่ภายใน  จึงใช้ไขควงขันนอตที่ปิดฝากระโปรงรถออกดู  ปรากฏว่าพบยาบ้าบรรจุอยู่ในถุงพลาสติกแบบปิดเปิด  ห่อด้วยกระดาษสาแล้วพันด้วยเทปกาวจำนวน 25 ห่อ  ห่อละ 10 ถุง  ถุงละ 200 เม็ด  รวมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 50,000 เม็ด  ซุกซ่อนอยู่ในฝากระบะปิดท้ายรถคันดังกล่าว  จึงได้ยึดของกลางทั้งหมดและจับกุมตัวนายวิเชียรมาทำการสอบสวน

              จากการสอบสวนนายวิเชียร  ได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นเจ้าของยาบ้า  และไม่เคยรู้เห็นยาบ้าจำนวนดังกล่าวมาก่อน  โดยให้การว่า  แต่เดิมตนได้ทำไร่อยู่ที่อำเภอภูเรือ  จังหวัดเลย  ต่อมานายสมาน  ไม่ทราบนามสกุล  ได้มาติดต่อให้ตนไปรับเหมาก่อสร้างที่ประเทศพม่า  ก่อนถูกจับกุมตัว  ตนได้ยืมรถกระบะของนางพุฒผู้ว่าจ้างซึ่งเป็นชาวพม่ามาใช้  โดยนำปั๊มลมที่ใช้สำหรับยิงตะปูมาซ่อมในประเทศไทย  แต่เมื่อข้ามพรมแดนไทยเข้ามาแล้ว  ได้ถูกค้นรถและมีการตรวจพบยาบ้าซุกซ่อนอยู่ในฝากระบะปิดท้ายรถคันดังกล่าว  ตนไม่รู้ว่าผู้ใดเป็นผู้ที่แอบซุกซ่อนยาบ้ามากับรถ  และขอยืนยันว่าไม่เคยเกี่ยวข้องกับยาบ้าหรือยาเสพติดประเภทต่างๆแต่อย่างใด   
 
              หลังการสอบสวนเสร็จสิ้น  ได้ขออำนาจศาลฝากขังนายวิเชียรไว้ที่เรือนจำจังหวัดเชียงราย  และเจ้าหน้าที่ตำรวจได้มอบสำนวนการสอบสวนและพยานหลักฐานต่างๆให้อัยการ  เพื่อทำการฟ้องร้องดำเนินคดีนายวิเชียรต่อศาลจังหวัดเชียงราย

              ผลการพิจารณาของศาลชั้นต้น  เชื่อว่านายวิเชียรได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง  โดยนำยาเสพติดเข้ามาภายในราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย  โดยไม่คำนึงถึงผลเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับประเทศชาติ  ซึ่งการกระทำดังกล่าวเป็นการบ่อนทำลายประเทศชาติอย่างร้ายแรงอีกด้วย  จึงได้ตัดสินให้ประหารชีวิตนายวิเชียร  โดยไม่มีการลดหย่อนโทษให้แต่อย่างใด  และได้ส่งข..วิเชียรมาควบคุมที่เรือนจำกลางบางขวาง 

              ..วิเชียรไม่ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล  แต่เนื่องจากมีโทษขั้นสูงสุด  ศาลจังหวัดเชียงรายจึงได้ส่งเรื่องมาให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาอีกครั้ง  ผลการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ได้ตัดสินยืนตามศาลชั้นต้น  ..วิเชียรได้สละสิทธิ์ในการยื่นฎีกาต่อศาลเป็นนักโทษเด็ดขาด  แต่ได้ทำหนังสือถวายฎีกาทูลเกล้าฯขอพระราชทานอภัยโทษตามสิทธิ์  และได้รอผลการพิจารณาอยู่ที่หมวดควบคุมนักโทษประหารแดน 1     

              วันที่ 18 เมษายน พ..2544  หลังจากที่ข้าพเจ้าได้รับแจ้งจากฝ่ายทะเบียนประวัติผู้ต้องขังว่า  ภายในวันนี้จะมีการประหารชีวิตนักโทษเด็ดขาดจำนวน 5 รายแล้ว  ข้าพเจ้าจึงไปจัดเตรียมสิ่งของที่จะต้องใช้  ทำการสวดมนต์ไหว้พระ  บูชาท้าวเวชสุวรรณ  ทำจิตใจให้สงบ  รอเวลาที่จะเบิกตัวนักโทษทั้งหมดมาดำเนินการตามขั้นตอนการประหารชีวิตต่อไป

              เวลา 16.10 .  เมื่อได้รับรายชื่อนักโทษที่จะต้องเข้าไปเบิกตัว  และจัดแบ่งหน้าที่ในการรับผิดชอบแล้ว  ข้าพเจ้าและพี่เลี้ยงทั้งหมดเข้าไปที่หมวดควบคุมนักโทษประหารแดน 1  เมื่อเจ้าหน้าที่ประจำตึกขังไขกุญแจเปิดตึก  หลังจากที่ข้าพเจ้าตอบคำถามนักโทษบางรายแล้ว  ได้แยกไปเบิกตัวน..ลี ยวน กวง  จึงไม่เห็นอาการของน..วิเชียรแต่อย่างใด  ทราบจากพี่เลี้ยงที่ดูแลในภายหลังว่า  ..วิเชียรลุกออกมาจากห้องแต่โดยดี  และพูดกับพี่เลี้ยงที่ไปรับว่า ผมพร้อมให้มารับตัวไปประหารตั้งนานแล้วครับ

              เมื่อนำตัวนักโทษประหารทั้งหมดมาถึงหมวดผู้ช่วยเหลือฯ  เจ้าหน้าที่ตำรวจจากกองทะเบียนประวัติอาชญากร  และเจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียนประวัติผู้ต้องขัง  ได้แยกย้ายกันพิมพ์ลายนิ้วมือนักโทษทั้งหมด  เมื่อมาถึงน..วิเชียรสารวัตรโกมลได้ถามว่า คุณวิเชียรเมื่อคุณถูกตัดสินประหารชีวิต  ทำไมคุณถึงไม่ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล  คุณไม่กลัวถูกยิงเป้าหรือไง 

              ..วิเชียรตอบว่า สารวัตรครับ  ผมมันแค่รายย่อยเท่านั้น  ที่เขาขนกันทีเป็นสองสามแสนเม็ดโทษยังไม่ถึงประหาร  ของผมแค่ห้าหมื่นเม็ดทำไมโทษถึงประหาร  ผมหมดอารมณ์เลยตัดสินใจไม่ยื่นอุทธรณ์  อยากประหารก็ประหารไป  แต่ทางศาลไม่ยอม  ทำการยื่นอุทธรณ์ให้ผมเอง  แล้วก็ตัดสินประหารผมมาเหมือนเดิม  ทีแรกผมจะไม่ยื่นทูลเกล้าฯด้วยซ้ำไป  แต่ทางเรือนจำได้เป็นธุระช่วยจัดการให้  ผมต้องขอขอบพระคุณเจ้าหน้าที่ทุกท่านมาก  ที่ได้ช่วยเป็นธุระจัดการหนังสือทูลเกล้าฯให้กับผม 

              ผมรู้ว่าไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนอยากให้พวกผมถูกประหาร  แต่เมื่อทุกคนต้องทำตามหน้าที่  ผมและเพื่อนนักโทษประหารทุกคนไม่ถือโทษโกรธหรอกครับ  ผมเคยคุยกับเพื่อนๆในห้องขัง  ทุกคนต่างพูดเหมือนกันว่า  จะไม่โกรธไม่อาฆาตเจ้าหน้าที่ทุกคนที่เอาพวกผมไปประหาร  แต่ที่พวกผมอาฆาตและสาบแช่งกันทุกวันนี้คือ  พวกเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ทำตัวเลวระยำทั้งหลาย  โดยเฉพาะพวกสายล่อซื้อ  พวกผมบางคนไม่เคยเห็นหรือแตะต้องยาเสพติดมาก่อนเลย  พวกสายก็จะเข้ามาตีสนิท  หาทางที่จะสร้างความไว้วางใจทุกวิถีทางให้กับคนที่ถูกเลือกเป็นเป้าหมาย  บางคนคบหากันเป็นปีจนเหมือนเพื่อนรักกัน  ไปไหนไปกันมีอะไรก็แบ่งกันใช้แบ่งกันกิน  สามารถเข้าออกบ้านได้สะดวก  หมาที่เลี้ยงไว้ยังไม่เห่าด้วยซ้ำไป

              พอไอ้สายพวกนั้นเห็นว่าได้จังหวะดีแล้ว  จะทำเป็นชวนเราหาเงินใช้อย่างง่ายๆและได้ครั้งละมากๆ  ครั้งแรกถ้าเราปฏิเสธ  สายก็จะชี้ให้เห็นความคุ้มค่าของเงินที่เราจะได้รับ  และพยายามเน้นให้เห็นถึงความปลอดภัยจากฝ่ายกฎหมาย  พอเราเริ่มคล้อยตามสายก็จะทำตัวอย่างให้เห็นว่าเป็นเรื่องง่ายๆ  คนเราเมื่อเห็นว่ามีเงินจำนวนมากที่จะได้มาอย่างง่ายๆ  โดยใช้เวลาขนส่งแค่ไม่นานก็ต้องเกิดความโลภ  เมื่อเข้าทางมันแล้วสายก็จะทำเป็นว่าสามารถติดต่อลูกค้าได้แล้ว  โดยสายรับหน้าที่ในการจัดหายาและจัดการแพ็คของให้เสร็จสรรพ  แล้วจะมาบอกเราถึงสถานที่ส่งของ  วิธีรับของ  ตลอดจนความปลอดภัยของเรา 

              เมื่อเราไปถึงจุดนัดหมายสายก็จะทำเป็นว่าขอไปดูผู้มาติดต่อก่อน  พอสายพ้นจากตัวเราไปแล้วทีนี้หละ  ตำรวจที่นัดกันไว้ก็จะกรูกันเข้ามาล้อมกรอบจับกุมเราทันที  แล้วจะไปสู้คดีอะไรกับเขาได้  ในเมื่อของก็อยู่ที่เรา  เอาไปแถลงข่าวว่าตามมานานแล้วบ้าง  รอดไปได้หลายครั้งแล้วบ้าง  ได้ทั้งเงินรางวัลได้ทั้งผลงาน  ส่วนคนที่ถูกจับจะเป็นตายร้ายดียังไงบ้างช่างมัน  ไอ้พวกนี้นะครับ  กรรมเวรจะต้องย้อนกลับมานำความฉิบหายให้พวกมันอย่างแน่นอน 

              ที่จริงแล้วพวกผมส่วนใหญ่ก็ทำจริงนั่นแหละครับ  อันนี้ไม่ว่ากันเมื่อเขาสืบได้เขาก็ต้องจับ  แต่ที่ไม่ได้ทำหรือหลอกให้ทำ  ผมสงสารพวกนี้เหลือเกินครับ  ตราบใดที่ยังมีเงินรางวัลนำจับเป็นของล่อใจ  ผู้บริสุทธิ์อีกมากจะต้องตกเป็นเหยื่อของพวกชั่วๆพวกนี้อีกอย่างแน่นอน  ผมยอมรับว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐส่วนใหญ่จะทำงานกันอย่างซื่อสัตย์  แต่ไอ้แกะดำพวกนี้แหละครับที่ทำให้คนอื่นต้องมามัวหมองไปด้วย  ถ้ารัฐบาลสืบให้ลึกลงไปจริงๆ  จะเห็นว่าพวกนี้แหละเป็นตัวการใหญ่ในการติดต่อซื้อขายยาเสพติด  ต้องปราบไอ้พวกนี้ก่อนครับ  แล้วค่อยมาปราบพวกผม

              อย่างของผมนี่ผมยอมรับว่าทำจริง  แต่ผมมันแค่พ่อค้ารายย่อย  รายใหญ่จริงๆไม่เห็นจะโดนจับกันสักที  ถ้ายิงเป้านักโทษคดียาทุกคนแล้วยาเสพติดจะหมดไปจากประเทศ  พวกผมทุกคนยินดีที่จะยอมให้เอาไปประหาร  แต่เชื่อผมเถอะครับ  ยาเสพติดไม่มีทางหมดไปจากประเทศไทยได้หรอกครับ  ตราบใดที่ไม่เล่นงานรายใหญ่ๆระดับประเทศให้หมดเสียก่อน  นักการเมืองบางคนนั่นแหละตัวดี  รู้ๆกันอยู่  พวกตัวใหญ่ๆในวงราชการบางคนก็ใช่  กล้าที่จะจับพวกนี้มาประหารกันบ้างหรือเปล่า  แค่เอ่ยชื่อประกาศออกมาให้สังคมรับรู้ยังไม่กล้ากันเลย  แล้วชาติไหนยาเสพติดจะหมดไปจากประเทศไทยได้หละครับ

              หลังจากพิมพ์ลายนิ้วมือเสร็จ  เวรผู้ใหญ่ได้เข้ามาอ่านคำสั่งจากสำนักนายกรัฐมนตรี  ให้นักโทษประหารทั้งหมดฟัง  และให้เซ็นทราบในคำสั่งนั้น  เสร็จแล้วได้เปิดโอกาสให้ทำพินัยกรรมและเขียนจดหมายตามสะดวก  ..วิเชียรได้พูดกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียนว่า ช่วยติดต่อให้ญาติผมมารับศพผมด้วยนะครับ  ตามที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์นี้  บอกเขาว่าอย่าปล่อยให้ผมตายเป็นผีไม่มีญาติ  แล้วให้ทำบุญไปให้ผมบ้าง  ข้าพเจ้าจึงถามไปว่า แล้ววิเชียรชอบกินอะไรบ้าง  ถ้ายังไงเดี๋ยวจะขอให้เจ้าหน้าที่ช่วยจัดหามาให้ 

              ..วิเชียรตอบว่า วันนี้คงไม่ต้องหรอกครับผมกินอะไรไม่ลง  แต่ถ้าจะทำบุญไปให้  ผมกินได้ทุกอย่างที่เป็นอาหารไทยๆ  ถ้าวันนี้มีเหล้าสักหน่อยได้ก็ดีผมอยากกินย้อมใจ  ถ้าถามผมว่าผมกลัวตายไหม  ผมขอพูดอย่างเปิดอกเลยว่ากลัวมาก  มีใครบ้างครับที่ไม่กลัวตาย  ผมอยากให้ตัวผมเป็นนักโทษประหารคนสุดท้าย  ผมสงสารเพื่อนๆทุกคนที่มีชะตากรรมเช่นเดียวกับผม

              ข้าพเจ้าพูดว่า แล้วผมจะจัดการทำบุญไปให้  แต่เรื่องเหล้าคงจะหาให้ไม่ได้เพราะเป็นสิ่งของต้องห้าม  ผมเองก็อยากให้การประหารชีวิตหมดไปเหมือนกัน  เวลาผมพาใครไปประหารก็ตาม  ผมอดสงสารทุกคนไม่ได้  ทั้งที่รู้ว่าบางคนก่อคดีมาอย่างโหดเหี้ยมสมควรตาย  ตราบใดที่คนเรายังไม่เลิกทำความผิด  การประหารชีวิตคงจะหมดไปได้ยาก  ..วิเชียรพยักหน้าพร้อมกับพูด ครับหัวหน้าผมเข้าใจ

              พี่เลี้ยงได้ช่วยกันยกอาหารมื้อสุดท้ายมาให้นักโทษทั้งหมดกิน  แต่ไม่มีใครแตะต้องอาหารแม้แต่น้อย  เพียงแค่ดื่มน้ำเย็นกันเท่านั้น  แล้วจึงนำนักโทษประหารที่นับถือศาสนาพุทธ  ไปฟังเทศนาธรรมจากพระสงฆ์  ส่วนน..รอมาลีซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม  ได้เปิดโอกาสให้ทำพิธีละหมาดที่หมวดผู้ช่วยเหลือฯ

              เมื่อเสร็จพิธีทางศาสนาข้าพเจ้านำน..ลี ยวน กวง ไปทำการประหารก่อนเป็นรายแรก  และนำน..ชู ชิน ก้วย  ..บุญเกิดไปทำการประหารเป็นชุดที่สอง  เสร็จแล้วได้แจ้งให้พี่เลี้ยงที่มาเสริมกำลัง  นำน..วิเชียรและน..รอมาลีมาส่งที่ศาลาเย็นใจ  ซึ่งข้าพเจ้ารอรับตัวนักโทษทั้งคู่อยู่ที่ศาลาแห่งนี้

              เมื่อพี่นำตัวทั้งคู่มาถึง  ..รอมาลีได้ขอทำละหมาดอีก  ซึ่งก็ได้รับอนุญาตตามคำขอ  ข้าพเจ้าจึงส่งดอกไม้ธูปเทียนให้น..วิเชียร  พี่เลี้ยงอีกนายทำการผูกตา  แล้วนำน..วิเชียรเข้าสู่ห้องประหารก่อน  โดยนำตัวเข้าไปที่หลักประหารหลักที่หนึ่ง  ทำการมัดตัวให้ติดกับหลักประหาร  ตั้งเป้าตาวัวให้ตรงกับหัวใจ  เอาทรายแห้งโรยรอบหลัก  เสร็จแล้วข้าพเจ้าได้บอกกับน..วิเชียรว่า รอเดี๋ยวนะ  ผมออกไปรับตัวบังก่อน  คงจะละหมาดเสร็จแล้ว  ..วิเชียรพูดว่า อย่านานนักนะหัวหน้าผมเสียว

              หลังจากออกไปรอน..รอมาลีละหมาดประมาณ 20 นาที  และได้ปะทะคารมกับผู้ยิ่งใหญ่ไปนิดหน่อย  ข้าพเจ้านำตัวน..รอมาลีเข้ามาที่หลักประหารหลักที่สอง  เมื่อน..วิเชียรได้ยินเสียงตรวนของน..รอมาลี  จึงส่งเสียงพูดว่าทำไมนานเหลือเกิน  ผมเสียวหลังจนไม่รู้ว่าจะเสียวยังไงแล้ว  จะฆ่าจะแกงก็รีบๆทำเถอะ  มันทรมานจิตใจผมเหลือเกิน  ..รอมาลีส่งเสียงตอบไปว่า ขอโทษทีเพื่อนที่ให้รอ  ผมละหมาดนานไปหน่อย  เมื่อทำการผูกมัดตัวน..รอมาลีเสร็จ  ตั้งเป้าตาวัวเรียบร้อย  พร้อมกับเอาทรายแห้งโรยรอบหลักประหาร  ข้าพเจ้าได้ทำการขออโหสิกรรมต่อนักโทษทั้งคู่อีกครั้ง  แล้วจึงแจ้งให้หัวหน้าชุดประหารทราบ

              พลเล็งปืนเข้ามาทำหน้าที่บรรจุกระสุน  และตั้งศูนย์ปืนทั้งสองกระบอก  เสร็จแล้วเพชฌฆาตมือหนึ่งและสองเข้าทำการตรวจศูนย์ปืนอีกครั้ง  เมื่อเห็นว่าได้ที่ดีแล้ว  หัวหน้าชุดประหารทำการสะบัดธงลงทันที ปังๆๆๆๆๆๆๆๆ  เสียงปืนทั้งสองกระบอกดังรัวออกมาเป็นชุด  ใช้กระสุนสำหรับน..วิเชียรทั้งสิ้น 11 นัด  ทำการประหารเมื่อเวลา 18.37 .  โดยเพชฌฆาตมือหนึ่งเป็นผู้ทำการประหาร

              เมื่อครบ 3 นาที  ข้าพเจ้าและแพทย์ได้เข้าไปตรวจดูร่างของนักโทษทั้งคู่ที่หลักประหาร  ปรากฏว่าได้สิ้นใจไปแล้วทั้ง 2 ราย  หัวหน้าชุดประหารจึงสั่งให้นำร่างทั้งคู่ลงจากหลักประหาร  แล้วไปนำร่างนักโทษอีก 3 รายที่เก็บไว้ในห้องเล็ก  ออกมานอนเรียงคว่ำหน้าที่หน้าหลักประหาร  เสร็จแล้วเจ้าหน้าที่พิมพ์ลายนิ้วมือได้เข้ามาทำหน้าที่ต่อไป

              ขออภัยต่อเจ้าหน้าที่ที่มีหน้าที่ปราบปรามยาเสพติดทุกท่าน  ซึ่งข้าพเจ้าเชื่อว่าทุกท่านได้ทำงานอย่างโปร่งใส  เพื่อประโยชน์สุขของประเทศชาติเสมอมา

               ขออโหสิกรรมต่อนายวิเชียร  แสนมหายักษ์  มา ณ ที่นี้อีกครั้งหนึ่งด้วย